What's new

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
  • கார்த்திகை நாவல்ஸ் தளத்திற்கு வரவேற்கிறோம்.. இங்கு எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் support@karthigaitamilnovels.com தொடர்பு கொள்ளவும்

அத்தியாயம் 31

Joined
Jun 22, 2023
Messages
35
பைத்தியமா நீ என்ற ஈஸ்வரமூர்த்தியிடம் இல்லைங்க நான் தெளிவா யோசிச்சு தான் சொல்கிறேன். தேன்மொழி, ரத்னவேல் இருவருக்கும் கல்யாணம் செய்து வைத்து என்ற கங்காவின் பேச்சை இடையில் நிறுத்தினார் ஈஸ்வரமூர்த்தி. தேன்மொழியை உன் தம்பிக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைத்து நீயும், உன் அம்மாவும் அவளை கொடுமை படுத்தனும் அதானே. அதற்கு தானே இப்போ இப்படி பேசுற. நம்ம பொண்ணு கனிமொழியை வெற்றி கல்யாணம் பண்ணி கிட்ட கோவத்தை தேனு மேல காட்டணும் அதற்கு தானே இந்த கல்யாணம் பேச்சு இதோ பாரு கங்கா என் பொண்ணு கனிமொழி வாழ்க்கை வெற்றி கூட நிச்சயம் சந்தோசமா தான் அமையும். அவன் தேனு, கனி ரெண்டு பேரையும் தன்னோட அக்கா பொண்ணுங்களா தான் பார்க்கிறான். என் அத்தை கொஞ்சம் முன்னே பின்னே இருந்தாலும் மாமாவும், வெற்றியும் கனிக்கு ஆதரவாக இருப்பாங்க. உங்க வீட்டில் அப்படியா ரத்னவேல் நல்லவன் தான். தேன்மொழிக்கு நல்ல கணவனாக தான் இருப்பான். ஆனால் உன் அம்மா, அப்பா, அண்ணன் , நீ எல்லோரும் என் பொண்ணை எப்படி கொடுமை படுத்தலாம் என்று தான் யோசிப்பிங்க என்றார் .
என்னங்க சத்தியமா எனக்கு அந்த மாதிரி எண்ணம் இல்லை என்ற கங்காவிடம் எனக்கு உன்னை பற்றி நல்லாவே தெரியும் கங்கா சும்மா நடிக்காதே என்ற ஈஸ்வரமூர்த்தி இந்த பேச்சை இத்தோட நிறுத்திக்கோ என்று விட்டு சென்றார்.
என்ன சொல்லுற கங்கா என்ற சிவகாமியிடம் ஆமாம் அம்மா அவரு தம்பிக்கு தேன்மொழியை கல்யாணம் பண்ணி கொடுக்க மாட்டேன்னு சொல்லி விட்டார் என்றார் கங்கா.
எதற்கும் நீங்கள் கௌரியொட அப்பாகிட்ட பேசி பாருங்க அப்பாகிட்ட சொல்லி என்று தயங்கினார் கங்கா.
என்ன சொல்லுற கங்கா உன்னோட கல்யாணம் முடிஞ்சதில் இருந்தே அவங்களுக்கும், நமக்கும் நல்ல உறவு கெடயாது. போதாக் குறைக்கு அந்த தெய்வானை கூட வேற திருவிழா அப்போ சண்டை போட்டு வச்சுருக்கேன் என்று இழுத்தார் சிவகாமி.
என் பொண்ணு நிம்மதியா வாழனும் அம்மா. அதற்காக நாம் கொஞ்சம் இறங்கி போறதில் தப்பு இல்லையே. என்ன இருந்தாலும் அவரு நம்ம கனிக்கு மாமனார் ஆச்சே என்றார் கங்கா. சரி கங்கா என்ற சிவகாமி நம்ம கனியை மறு வீட்டுக்கு அழைக்க போகனும் இல்ல அப்போ அப்பாவை அங்கே அனுப்புறேன் என்றார்.
என்ன யோசனை என்ற கனிமொழியை மௌனமாக பார்த்தார் சண்முகநாதன். இல்லை என்னை வரச் சொன்னிங்க என்றவள் தலையை குனிந்து கொள்ள உன்னோட மாமியார் உன்னை ரொம்ப வேலை வாங்குறாளா என்றார் சண்முகநாதன். இல்லை என்றவளை அமைதியாக பார்த்தவர் பொய் சொல்ல வேண்டாம் அவள் அப்படித் தான் பண்ணுவாள்.
அவளுக்கு பொண்ணு, பேத்தி ரெண்டு பேரு மேலயும் பாசம் அதிகம். அவங்க ரெண்டு பேரோட வாழ்க்கையும் உன்னாலயும், உன் அம்மாவாலையும் போச்சுன்னு நினைச்சுட்டு இருக்கிறாள். அவள் அப்படித் தான் யோசிப்பாள் நீ தப்பா எடுத்துக்காதே கனிமொழி. நீயும், வெற்றியும் சீக்கிரம் அவளை பாட்டி ஆக்கிட்டிங்கனா உன் மேல உள்ள கோபம், வெறுப்பு எல்லாம் காணாமல் போய்விடும்.
ஒரு விசயம் மட்டும் எனக்கு புரியவில்லை என் மகனும், நீயும் அடிக்கடி சந்திச்சு பேசிக்கிறது எனக்கு அரசல் புரசலாக தெரியும். ஏன் அந்த டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கு உன்னை அழைச்சுட்டு போனானே அது கூட தெரியும். ஆனாலும் உங்களை தப்பா நினைக்க தோன்ற வில்லை. என் மகனும் தேனு மேல உசுரையே வச்சுருந்தான் அதனால் உங்க பழக்கம் என் கவனத்தை பெருசா ஈர்க்கவில்லை.
சரி எப்படியோ நீ தான் இந்த வீட்டோட மருமகள். அதை என்னால் மறுக்க முடியாது. உன் குடும்பம் இது இங்கே எதுவும் உனக்கு பிரச்சனை என்றால் வெற்றி கிட்ட மறைத்தாலும் என் கிட்ட மறைக்க கூடாது சரியா என்றார் சண்முகநாதன்.
அவள் தலை ஆட்டிட எனக்கு உன் அப்பா மேல மட்டும் தான் கோபம், வருத்தம் எல்லாம். உன் மேலயோ, உன் அம்மா மேலயோ எந்த வருத்தமும் கெடயாது . தேனு எப்படியோ நீயும் அப்படித்தான் என்றவர் என்னை தாத்தா என்றே கூப்பிடு என்று விட்டு சென்றார்.
என்ன கனிமா என் அப்பா என்ன சொன்னாரு என்ற வெற்றிவேலிடம் அது எங்க தாத்தா, பேத்திக்கு இடையில் உள்ள ரகசியம் அதை உங்க கிட்ட நான் ஏன் சொல்லனும் மாமா என்றாள் கண்களில் குறும்பு மின்னிட.
அடிப்பாவி உங்க தாத்தா உங்க கிட்ட பேச ஆரம்பிக்கவும் நாங்க அந்நியமாக போய் விட்டோமோ என்றான் வெற்றிவேல் போலி கோபத்துடன்.
மாமா நிஜமாவே உங்களுக்கு கோபம் படுற மாதிரி நடிக்க கூட தெரியவில்லை மை டியர் ஜோக்கர் மாமா என்றதும் அடிக் கழுதை யாரு ஜோக்கர் என்றவன் அவளை விரட்ட ஆரம்பிக்க கனிமொழி அவன் கையில் சிக்காமல் ஓடினாள்.
அவர்கள் மொட்டை மாடியில் ஓடிப் பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த காட்சியை கண்ட சண்முகநாதன் புன்னகைத்து விட்டு கடந்து சென்றார். படிக்கட்டு வழியாக ஓடி வந்தவள் தங்களது அறைக்குள் நுழைய அப்பொழுதும் அவளை விரட்டி வந்தவன் அவளைப் பிடிக்கும் நேரம் கால் இடறி அவள் மீது மோதிட இருவரும் அப்படியே மெத்தையில் விழுந்தனர்.
அவளது முகத்தின் அருகே அவனது முகம் மிக நெருக்கமாக இருக்க மங்கை அவளின் இதயம் பட பட வென துடிக்க அவனுக்கும் அதே போல இதயம் துடிக்க ஆரம்பித்தது. அவளது கண்களை எத்தனையோ முறை பார்த்திருக்கிறான் தான் ஆனால் இன்று ஏனோ முதல் முறையாக ஒரு வித ஈர்ப்பு அந்த விழிகளில் தோன்றிட இமைக்கவும் மறந்து அவளது விழிகளில் தனது விழிகளை தொலைத்து விட்டான்.
எதார்த்தமாக அந்த அறைப் பக்கம் வந்த தேன்மொழி இவர்களது மோன நிலையைக் கண்டு புன்னகைத்து விட்டு கதவினை சாத்திச் சென்றாள்.
என்னடி மாமாவை கூப்பிட போன இப்போ நீ மட்டும் வருகிறாய் என்ற கௌரியிடம் மாமா வருவாங்க கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு என்ற தேன்மொழி கடவுளே மாமாவும், கனியும் இப்படியே எப்போவும் சந்தோசமாக இருக்க வேண்டும் என்று கடவுளிடம் வேண்டிக் கொண்டாள்.
என்னடி சிரிக்கிற என்ற தெய்வானையிடம் உன் பேத்தி எப்போவுமே சிரிச்சுட்டு இருக்கணும் என்று தானே தெய்வானை நீ நினைப்ப அதான் சந்தோசமா சிரிச்சுட்டு இருக்கேன் என்றாள் தேன்மொழி.
வாயாடிக் கழுதை என்ற தெய்வானை எங்கே இவன் வெற்றி என்று அழைக்க கிழவி வாயை மூடு என்றாள் தேன்மொழி. ஏண்டி என்ற தெய்வானையிடம் மாமா வருவாங்க இப்போ கூப்பிட்டு அவரை தொல்லை பண்ணாதே என்றாள் தேன்மொழி.
என்ன தொந்தரவு என்ற தெய்வானையிடம் மக்கு அம்மாச்சி நீ எல்லாம் எப்படி ரெண்டு பிள்ளை பெத்தியோ புதுசா கல்யாணம் ஆன ஜோடிங்க கொஞ்சம் சந்தோசமா இருந்துட்டு போகட்டுமே இப்போ தான் சிவ பூஜையில் கரடி மாதிரி மாமாவை கூப்பிட்டு கிட்டு இருக்க அவரே வருவாரு என்றாள் சிரித்தபடி.
என்ன தேனு இது உன்னோட வாழ்க்கையை அவள் வாழ்ந்துட்டு இருக்கிறாள் நீ இப்போ தான் சிரிச்சுட்டு இருக்க என்றார் தெய்வானை வேதனையுடன். அம்மாச்சி எனக்கு மாமாவை பிடிக்கும். அவரு எப்போவுமே என்னோட மாமா தான். அவரை கல்யாணம் பண்ணிக்க நான் எப்போவும் ஆசைப் பட்டதே இல்லை. அது உங்க ஆசை மட்டும் தான் அதனால் என்னை காரணம் காட்டி கனியோட வாழ்க்கையை கெடுத்து விடாதீங்க பிளீஸ் அவள் என்னோட தங்கச்சி என்றாள் தேன்மொழி.
மொபைல் போன் ஒலிக்கும் சத்தம் கேட்டு இருவரும் சுய நினைவு அடைந்தனர். சாரி கனிமா என்றவன் அவளைப் பிரிந்து எழுந்திட அவளும் வெட்கம் கலந்த தயக்கத்துடன் அவனைப் பார்த்து அசடு வழிந்தாள்.
அறையை விட்டு வெளியேற வெற்றி என்ன காரியம் பண்ணிட்டு இருக்க வெற்றி என்று தன்னைத் தானே நொந்து கொண்டு இருந்தான்.
எப்போ வந்திங்க பெரியம்மா என்றவள் கௌரியிடம் பேசிக் கொண்டு இருக்க அது என்ன பெரியம்மா கிட்ட தான் பேசுவிங்களா மேடம் என்று தங்கையை வம்பு செய்தாள் தேன்மொழி .
அய்யோ தேனு உன் கூட பேச மாட்டேன்னு நான் எப்போதுடீ சொன்னேன் என்றவள் தன் சகோதரியிடம் பேச ஆரம்பித்தாள்.
.....தொடரும்....
Sorry for delay makkale.
 

Author: Dhanakya karthik
Article Title: அத்தியாயம் 31
Source URL: Karthigai Tamil Novels-https://karthigaitamilnovels.com/forum
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
Top